Digital Media

ร้อน...

อากาศร้อนจังครับวันนี้ ตั้งแต่สาย ๆ จนถึงช่วงบ่ายวันนี้
ด้านนอกห้องผมมีเทอร์โมมิเตอร์แขวนอยู่ มันขึ้นไปที่อุณหภูมิ 36 องศาเซลเซียส
ก็..ร้อนเอาการ

อากาศว่าร้อน แต่อุณหภูมิในตัวผม ยังร้อนกว่าอีกตั้ง 1 องศา
จริง ๆ ไอ้ตัวนี่ไม่เท่าไหร่  แต่ต้องระวังใจไม่้ให้ร้อนเกิน

ในความร้อนวันนี้ แว่บนึงผมนึกไปถึงคุณย่า
เวลาลูก ๆ หลาน ๆ ไปเยี่ยมท่าน หนึ่งในหัวข้อสนทนา จะต้องมีเรื่องดินฟ้าอากาศ

"ร้อนจังนะครับคุณย่า"

คุณย่า ยิ้มกว้าง แต่ไม่เห็นฟัน เพราะหักหมดปากไปนานแล้ว ด้วยวัยแปดสิบกว่า
แต่นี่เป็นยิ้มของคนแก่อารมณ์ดี ที่สดใสมาก ๆ ล้วท่านก็จะตอบกับพวกเราว่า

"ก็มันเป็นหน้าของเขา .. นี่ร้อนแล้ว สักพัก เดี๋ยวก็ฝนมา  แล้วอีกไม่นานก็หนาวอีก"

พอเราไปเยี่ยมท่านหน้าฝน...

"ฝนตกหนัก นี่น้ำท่วมเลยครับ คุณย่า"

ท่านจะยิ้ม และตอบแนวเดิม

"ก็มันเป็นหน้าของเขา... นี่เดี๋ยวฝนหาย แล้วก็จะเข้าหนาว หนาวอีกสักพัก เดี๋ยวก็ร้อนอีก"

ถ้าไปเยี่ยมท่านหน้าหนาว คงพอเดาออกนะครับว่าท่านจะพูดอย่างไร :)

ครับ...ท่านตอบเราแบบนี้เกือบทุกครั้ง
เหมือนสอนเด็ก ๆ เล็ก ๆ ให้รู้จักฤดู

แต่ด้วยคำตอบนี้แหละ ทำให้ทุก ๆ ครั้งที่อากาศร้อน ฝนตก หรือหนาวจับใจ
ลูก ๆ หลาน ๆ รวมทั้งผมก็จะนึกและพูดกันเป็นประจำว่า
"ก็มันเป็นหน้าของเค้า..." ครับ เวลาพูดแล้วต้องเลียนเสียง
และลีลาของคุณย่าด้วย ...

คุณย่าเป็นคนแก่อารมณ์ดี ยิ้มเก่ง เป็นกันเองกับทุกคน
แน่นอนครับ ท่านเป็นที่เป็นที่รักของลูกหลานทุกคนในครอบครัว

ถึงแม้ว่าท่านจากพวกเราไปแล้วครับ ตั้งแต่ปีก่อน
แต่ลูก ๆ หลาน ๆ ก็จะคิดเหมือนกันว่า
ท่านอยู่กับเราเสมอ ไม่ได้จากไปไหนเลย ...
ท่านอยู่กับเราทุกฤดู ทุกสภาวะอากาศ!

อากาศร้อนวันนี้

ผมก็นึกถึงสิ่งที่ท่า่นพูดกับเราซ้ำ ๆ อีกนั่นแหละ
คำพูดซ้ำ ๆ จนเราเอามาล้อ มาอำ พูดกันอย่างสนุก
คำพูดซ้ำ ๆ วนเวียนของคนแก่ แต่เป็นสัจธรรมอันแท้จริงในชีวิต

ที่สอนให้เรา เข้าใจ และยอมรับ ความเป็นธรรมชาติ แบบง่าย ๆ ตรงไปตรงมา

จะร้อน ฝน หนาว วนเวียน ไม่เคยอยู่กับเรานานเกินไปหรอก
ขึ้นอยู่กับว่า เราจะยอมรับ และเรียนรู้ที่อยู่กับสภาวะนั้น ๆ อย่างไรมากกว่า

ถ้าร้อนกาย อาจจะอาบน้ำ เปิดพัดลม เปิดแอร์ ดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ
สุดแล้วแต่จะหาวิธีกันไปตามสภาพ แต่ที่สำคัญ อย่าให้ใจร้อนรนตามอากาศไป
แล้วก็รอเวลาให้ผ่านไป ...

ยิ่งตอนนี้ฤดูกาลต่าง ๆ แปรผันเปลี่ยนอย่างไม่เป็นระบบอะไรอีกแล้ว

ร้อน ๆ อยู่ แป๊บ ๆ ฝนกระหน่ำ ตื่ืนมาอีกวันตอนเช้า หนาวซะยังงั้น

นับประสาอะไร เหมือนกับความสุข ความทุกข์ ยุคโลกร้อน
มันก็เปลี่ยนแปลงแบบไม่เคยแจ้งให้ทราบล่วงหน้าเช่นกัน

่แต่ถ้าเราฝึกฝนที่จะนั่งมองมันทั้งสองด้วยใจสบาย ๆ
อย่าไปแบกมันไว้ให้หนัก  แต่วางมันไว้ข้าง ๆ แล้วนั่งดูมันพร้อม ๆ กับลมหายใจของเรา
ก็เหมือนกับเรายอมรับสภาพอากาศในแต่ละวันให้ได้ และปรับตัวไปไปตามวิถีทางนั้น ๆ
ชีวิตเราจะร่มเย็นขึ้นได้ ไม่ยากเลย..

เมื่อเขียนถึงตรงนี้  มองออกไปนอกห้อง
ดูเหมือน ฝนตั้งเค้ามาแล้วไกล ๆ
คงต้องเตรียมไปจัดการเก็บผ้าที่ตากไว้...

เฮ้อ...อย่างนี้แหละ
ผมบอกกับตัวเองอีึกครั้ง
"ก็มันเป็นหน้าของเค้า..."