Digital Media

เป็นข้อความที่มีคุณแม่ท่านหนึ่ง เขียนไว้ในบล็อก บรรยายถึงความรัก
ของท่านที่มีให้กับลูก

ผมประทับใจกับประโยคนี้มากครับ

แม่ของผมก็เช่นเดียวกัน  ทุก ๆ วันของท่าน...เป็นวันลูกแห่งชาติจริง ๆ

ผมนึกถึงความเป็นมาของตัวเอง
ตัวตนที่เกิดมาบนโลกใบนี้
แม้ไม่ได้สมบูรณ์แบบ เลิศเลอ เพรียบพร้อม
แต่ก็มีชีวิตที่ดี...อย่างเพียงพอ..

ได้ทำอะไรต่อมิอะไร มากมาย ..
ปีแล้วปีเล่าผ่านไป จนมาถึงวันนี้ ...ตอนนี้
มานั่งเขียนบล็อกอยู่นี่ได้... เพราะใคร?

วันนี้จึงเป็นอีกวันที่มีคุณค่า..เพื่อการระลึกถึงบุคคลสำคัญ
ผู้มีพระคุณสูงสุด...ของตัวผมเอง

ผู้หญิงคนเดียวที่รักผมมากที่สุดในโลก....
...คุณแม่ของผม

เมื่อปีที่แล้วในช่วงเวลานี้ ผมแต่งเพลงให้กับแม่ครับ
วันนี้ขอเอามาฝากลูก ๆ ทุกคน ผ่านทางบล็อกนี้อีกครั้ง
จริงอยู่ว่าปัจจุบันก็มีเพลงเกี่ยวกับพระคุณแม่อยู่หลายเพลง
แต่ก็มีจำนวนน้อยมาก ๆ เมื่อเทียบกับจำนวนเพลงที่มีผู้แต่งออกมาบนโลกใบนี้

ในฐานะที่เคยเป็นคนเขียนเพลงคนนึง ก็อยากมีงานที่เขียนให้คุณแม่เก็บไว้บ้าง
เป็นอนุสรณ์ส่วนตัว

ผมตั้งใจให้เพลงนี้มีทำนองแบบลูกกรุงเก่า ๆ ที่ฟังดูคุ้น ๆ
เพราะตั้งใจจะมอบให้แม่โดยหวังว่าแม่ฟังแล้วจะชอบ
เนื้อร้องจริง ๆ มาจากความรู้สึก และรวมไปถึงความประพฤติของผม
ที่มีเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้แม่ต้องทุกข์ใจอยู่บ่อย ๆ นับเป็นลูกที่เกเรคนนึง

วันนั้นผมเล่นกีตาร์อัดเสียงหน้าคอมฯ โดยรู้สึกว่าไม่ค่อยมีแรงร้องเท่าไหร่
เสียงขาด ๆ หาย ๆ ไปบ้างเพราะว่างเว้นการร้องเพลงไปนาน 
แถมติดกับดัก ในทำนองเพลงของตัวเองในส่วนที่ลงต่ำ และขึ้นสูง
ก็เล่นแบบด้น ๆ ไป  ซึ่งมีการผิดเพี้ยนไประหว่างทำนองและทางคอร์ด
เหมือนจะดำน้ำไปบ้าง  ขอให้็ถือว่าได้อารมณ์แบบการแสดงสด ก็แล้วกันนะครับ

ขอฝากมาให้ฟัง และขอมอบบทเพลงนี้ให้คุณแม่ของทุกท่าน
รวมไปถึงลูก ๆ ทุกคน เนื่องในวันแม่แห่งชาติวันนี้ครับ

(คำร้อง ทำนอง ขับร้องโดย เจ้าของบล็อกนี้) 

คือ...ความรักที่แท้จริง
คือ...ทุก ๆ สิ่งแห่งชีวิตที่เกิดมา
คือ...ความหมาย มากมาย เลิศล้ำคุณค่า
คือ...ความรัก ความศรัทธา ความกรุณา
ไม่เคยเสื่อมคลาย

คือ...แม่ผู้คอยห่วงใย เลี้ยงลูกมาตั้งแต่เยาว์วัย
ด้วยแรงแห่งใจ รักและเมตตา
ให้ลูกเติบโต ได้เรียนได้รู้วิชา
ทุ่มเทชีวิต เวลา ถึงต้องเหนื่อยล้าไม่เคยพะวง

เมื่อวันที่ลูกผิดพลั้ง แม่พร้อมอภัย
เป็นกำลังใจให้ลูกมั่นคง
วันลูกปวดร้าว มีทุกข์ โศกเศร้าตรอมตรม
ใจแม่ ก็ร้าวระบม เจ็บช้ำตรมยิ่งกว่า

คือ...ความสำนึกในพระคุณ
ของแม่ผู้คอยการุณย์ ถึงตอบแทนคุณ....ชั่วชีวา
ไม่อาจเทียบได้...ความรักที่แม่ให้มา
ลูกขอน้อมนบเคารพบูชา

กราบกรานแทบเท้า....แม่จ๋า